امروز درست شش ماه یا نیم سال از شروع زندگی مشترکمون می گذره؛  درسته شاید زمان خیلی طولانی به نظر نیاد ولی پر بوده از تجربه اولین ها و ترک کردن عادت هایی که عمری بهشون خو گرفته بودی و حالا می بینی به همین سرعت عادات جدیدتری جایگزینشون شده...

 امروز که اون روزها رو مرور می کنیم به دغدغه هامون، به واکنش های احمقانه مون نسبت به هر اتفاق کوچیک و بزرگی که  رخ می داد، به ترس و دلهره از قبول تغییر شرایطمون  می خندیم و متعجبیم از اینکه چطور اجازه دادیم چنین چیزهایی تا این حد ما و ذهنمون رو تحت شعاع خودشون قرار بدند؟؟؟؟؟ و دوباره و بارها و بارها با خودم تکرار می کنم همیشه سختی وترس انجام اولین ها از انجام اون کار سنگین تر و انرژی گیرتر و نفس بر تر بوده و بس!...